تبلیغات
انجمن گرافیک مرکز آموزش علمی - کاربردی سقز - استاد صادق بریرانی
قالب وبلاگ قالب وبلاگ

انجمن گرافیک مرکز آموزش علمی - کاربردی سقز
 
به وبلاگ سقز گرافیک خوش آمدید
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 خرداد 1390 توسط سالار عبدمحمدی (دبیر انجمن)

         

استاد صادق بریرانی یکی از پیشکسوتان طراحی گرافیک نوین ایران است. او سال۱۳۰۲ در بندر انزلی متولد شد و پس از طی تحصیلات ابتدایی و متوسطه در رشت و انزلی، در ۱۳۲۳ دیپلم دوره دوم دبیرستان را اخذ کرد. در آن زمان با معلم عارف مسلکی به نام “امیرهوشنگ زرین‌کلک” که در جوانی از مریدان میرزاکوچک خان جنگلی بوده ، آشنا می‌شود. او که تجربه نقاشی را از قبل داشت در اثر آشنایی با معلم و مرادش در کار نقاشی جدی‌تر شده و آب‌رنگ و رنگ‌روغن را از زرین‌کلک فرامی‌گیرد.

بریرانی علیرغم توصیه معلمش که گفته بود:”نقاشی را دنبال نکن، چون به فقر می‌افتی و مرا نفرین می‌کنی” ، در سال ۱۳۲۶ وارد دانشکده هنرهای زیبا می‌شود. آنجا با “سهراب سپهری” ، “منوچهر شیبانی” ، “بهجت صدر” و چند هنرمند دیگر هم‌کلاس می‌شود. او پس از پایان دوره دانشگاه در ۱۳۳۱ لیسانس نقاشی را دریافت می‌کند و بعد از آن بعنوان رییس اداره هنر گرافیک، در وزارت فرهنگ و هنر ، فعالیتش را ادامه می‌دهد. این اداره در آن هنگام ۱۲ کارمند داشت ، از جمله گنجینه ، امیرخانی ، منوچهر معتبر، مسعود عربشاهی ، جواهرپور ، اسفندیاری ، فروزی ، ماطاوسیان ، کازرونی ، سمیعی و اسفندیار احمدیه. کار در این اداره بصورت تیمی انجام می‌شد که سرپرستی آنها با بریرانی بود و این شیوه کار تیمی تا سال‌های بازنشستگی او ادامه داشت. استاد درباره تقسیم‌بندی کارهای این اداره می‌گوید: ” کارهای خوشنویسی اداره را به امیرخانی و جواهرپور می‌دادم ، کارهای چاپ سیلک را به گنجینه می‌سپردم و کارهای گرافیک و طراحی را به عربشاهی ، معتبر و اسفندیاری. یک شاخه دیگر هم داشتیم به اسم “مکانیکال دراوینگ” که طرح‌های هندسی را انجام می‌داد و ” ماطاوسیان ” این کار را می‌کرد. او شابلون‌های مخصوصی داشت که با آنها کارهای کالیگرافی لاتین را هم انجام می‌داد. ” اداره هنر گرافیک ، بعد از وقایع ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و تعطیلی اغلب نشریات ، توسط عباس توفیق در وزارت فرهنگ و هنر ، تاسیس و خودش نخستین مدیر کل آن می‌شود.

صادق بریرانی برای ادامه تحصیل به آمریکا می‌رود که در ۱۳۳۸ مدرک فوق لیسانس گرافیک را از دانشگاه ایندیانا دریافت می‌کند و به کشور بازمی‌گردد. پس از بازگشت و با مرور آثارش ، متوجه می‌شود که ناخواسته ، با قلم دست‌ساز ویژه‌اش فیگوراتیو و طبیعت‌‌گرایانه کار می‌کند. این قلم ، رنگ را در خود نگه نمی‌‌داشت و او مجبور بود تاس رنگ را در دست بگیرد، با قلم حرکت کند و سریع بنویسد و طرح کند. بریرانی در طی سال‌ها ، با این قلم آثار فراوانی خلق کرد و به  ‌نوشته‌ها،‌ کلمات ، شعرها و جملات قصار ، روحیه عرفانی و آسمانی بخشید.

در ۱۳۳۹ برای تکمیل مطالعات هنری‌اش عازم اروپا می‌شود و در پاریس ، لندن ، رم و مونیخ هدفش را پی‌می‌جوید. او در سال ۱۳۶۰ بازنشسته و پس از آن برای تدریس به دانشکده هنرهای زیبا ، دانشگاه آزاد و الزهرا دعوت می‌شود.
آثار استاد در نمایشگاه‌ها و جشنواره‌های فراوانی به نمایش درآمده و منتقدان و هنرمندان را به تحسین واداشته است. از جمله میشل تاپیه ، منتقد و تئوریسین فرانسوی ، در توصیف نمایشگاه بریرانی در پاریس چنین می‌نویسد: ” در زمانى که هرج و مرج هنرى به بسیارى از طراران امکان مى‌دهد سبک‌‌سرانه ما را به مسایل کاذب تصویر و سادگى مجعول هندسی دروغین و ساده‌لوحانه فریب دهند، مایه خوشبختى است که افرادى اصیل با آفرینش بسیار پیچیده خود ، که ذات تلطیف‌کننده هنر را به ما عرضه مى‌کند، هم خود به کمال هنرى دست مى‌یابند و هم موجب کمال در هنر مى‌شوند. بریرانی در این درجه از هنر والا، اطمینان‌بخش‌ترین قضایای کیفی را در برابر ما می‌نهد و از هنرمند واقعی و هنرمندی که خواهد بود، جز این انتظاری نداریم. “

استاد بریرانی در چند بی‌ینال جهانی گرافیک ، عضو هیات داوران بوده از جمله بی‌ینال برونو (۱۳۵۵) و بی‌ینال گرافیک ایران (۱۳۷۱).
آثار او در نمایشگاه‌ها و جشنواره‌های مختلف نیز حضور داشته است ، نظیر نگارخانه بورگز(تهران- ۱۳۴۸- ۱۳۴۴-۱۳۴۳)، بى‌ینال تهران (۱۳۴۶- ۱۳۴۳) ، پنجمین نمایشگاه بین‌المللى دهلى نو (۱۳۴۴) ، نخستین جشن هنر شیراز (۱۳۴۵) ، بیست و پنج سال هنر ایران (تهران ـ۱۳۴۶) ، دانشگاه کلمبیا (نیویورک – ۱۳۴۷)، بی‌ینال گرافیک برونو (۱۳۴۹-۱۳۵۳-۱۳۵۱-۱۳۵۷-) ، نمایشگاه انفرادى در نگارخانه سیروس (پاریس – ۱۳۵۳-۱۳۵۰-۱۳۵۶-) ، بی‌ینال پوستر ورشو (۱۳۵۳-۱۳۵۱-۱۳۵۵- ۱۳۵۷) ، کنفرانس بین‌المللى طراحى آسپن ( کلرادو -۱۳۵۲) ، نگارخانه شهرک بین‌المللى هنر (پاریس – ۱۳۵۳) ، نگارخانه بل‌شاس (پاریس ـ ۱۳۵۴-۱۳۵۷)، گالری مونژرون (پاریس – ۱۳۵۴) ، نمایشگاه انفرادى در تهران‌گالرى (تهران – ۱۳۵۴) ، نخستین جشنواره هنر تهران(۱۳۵۴) ، نگارخانه ماتیاس‌فلس (پاریس- ۱۳۵۵)، انجمن ایران و آمریکا (تهران – ۱۳۵۵) ، چهارمین نمایشگاه بین‌المللى هنر معاصر (پاریس- ۱۳۵۶) ، نگارخانه ستانتریون (لیل، فرانسه – ۱۳۵۶) ، نگارخانه آتلیه ۲ (پاریس- ۱۳۵۷)، مرکز بورف‌لادفانس۲ (پاریس – ۱۳۵۷) ، نگارخانه آنتار (مونیخ- ۱۳۵۷) ، نمایشگاه بین‌المللى ۷۸ (بال ، سوییس – ۱۳۵۷) ، نمایشگاه بین‌المللى فلیک‌بولر (آلمان ـ ۱۳۵۷) ،  نمایشگاه “هنر زنده در پاریس”(۱۳۵۸) ، نمایشگاه بین‌المللى پوستر کلرادو (دانشگاه کلرادو – ۱۳۵۸) ، نمایشگاه انفرادى در نگارخانه سیحون (تهران ـ ۱۳۶۹- ۱۳۶۸- ۱۳۷۲) ، نخستین دوسالانه هنر ایران (تهران ـ ۱۳۷۰)، نمایشگاه انفرادى در نگارخانه فردریک‌اسپرات (سن‌هوزه ، کالیفرنیا – ۱۳۷۳).
همچنین آثار استاد بارها در نشریات بین‌المللی منتشر شده است ، از جمله “گرافیس” سالیانه (۱۳۴۷- ۱۳۴۹ ـ ۱۳۵۰ – ۱۳۵۳ – ۱۳۵۴) در زوریخ سوییس و “مدرن پاب‌لیستی” (۱۳۵۸) لندن.
منتقدان هنر هم درباره آثار استاد ، بسیار نوشتند: مجله آماتوردار (پاریس – ۱۳۵۳) ، لوموند (پاریس – ۱۳۵۳ ) ، مجله پرویکت (۱۳۵۵) ، آر اینترنشنال ( پاریس – ۱۳۵۶) ، کونسانس دزار (پاریس – ۱۳۵۶) ، مجله مترو (آمریکا – ۱۳۷۳).
صادق بریرانی اکنون مقیم آمریکاست.





طبقه بندی: معرفی هنرمند، 
.: Weblog Themes By Pichak :.


.

استفاده از موضوعات با ذکر منبع مجاز می باشد|
قالب وبلاگقالب وبلاگ